آه از دست آن لب و دندان

چند از حسرت سراپایت

بی سر و پا شویم و بی دل و جان

چند گیرم ز غم به دندان دست

سرو آزاد جان از ین غم داد

که گرفتار توست پیر و جوان

آنچنان شد غمش گریبان گیر