روز وصل تو میروم از هوش

که گرفتار توست پیر و جوان

آنچنان شد غمش گریبان گیر

که گریبان ندانم از دامان

شب مهتاب، وای بر کتان

دوست هر چند دشمن است با ما

ما بدو دوستیم از دل و جان