امان ز دست ستمهای نرگس بیمار

مگر که یار شکسته است ساغر پیمان

مگر که دوست گذشتست از سر اقرار

فغان ز دست شکنهای طره مشکین

بعهد آن یک بی نصیبم آزارام

به دور این یک، بی نیازم از گفتار

ببین ببین که چسان میبرند دل زمیان