چنین داد پاسخ که او رابگوی

بروهاش پرچین شد و زرد روی

ازو نامه بستد بخواننده داد

سخنها برو کرد خواننده یاد

که نه شهریاری نه دیهیم جوی

ندیده سرنیزه ات بخت را

دلت آرزو کرد مر تخت را