که نه شهریاری نه دیهیم جوی

ازو نامه بستد بخواننده داد

سخنها برو کرد خواننده یاد

چنین داد پاسخ که او رابگوی

ندیده سرنیزه ات بخت را

دلت آرزو کرد مر تخت را

سخن نزد دانندگان خوارنیست