هست بیگانه مرا آن که الم نشناسد

ما کسی را نشناسیم که غم نشناسد

من و آن غمزه که چون تیغ برآرد ز میان

طایر بتکده و مرغ حرم نشناسد

شرم باد از صنمی، برهمنی را که اگر