که تار زخم جدا گشته رنگ می گیرد

به ملک هستی ما رو نهاد سلطانی

که ما به صلح دهیم او به جنگ می گیرد

به لاک جوهر شمشیر، ناز خوبانیم

هجوم عشوه یار است بر دل عرفی

سپاه کیست که شهر فرنگ می گیرد