ز جان طمع ببرد، یا به دل غمش بیند

که آدمی نه بدین شیوه دلبری داند

کسی که هر بن مژگان به صد کرشمه سپرد

سزد که هرسر موییش دلبری داند

کسی که عادت آن ترک لشکری داند

ادب ز چشمه لب تشنگی دهد آبم

کدام خضر بدین چشمه رهبری داند