که برفروخت که درچشم ما حیا جوشید

که دست در خم می زد، که خون ما جوشید

هزار آبله از هر نفس فروریزد

چنین که از ته دل تا لبم دعا جوشید

ترانه که چمن را به خون گرم گرفت