که ز عشوه جشم بندد، ز کرشمه عار دارد

سخنم از آن نباشد، بر اهل عیش روشن

که چو باد کوچه غم، نفسم غبار دارد

ز متاع شهر سنت، بود آن گران تجمل

نه شهید غمزه او، دهد این نشانه، عرفی

که هزار شمع عشرت، ز سر مزار دارد