فلک نظر به که دارد که نیش غمزه او

نسیم صبح چو برگ سمن فروریزد

جگر ز ناله مرغ چمن فروریزد

هزاز ناوک جادوفکن فروریزد

اجل به صیدگه ناز او شود پامال

ز بس بر سر هم جان وتن فروریزد