در دیر مگس بر لب مهمان ننشیند

ای خضر شکستی به سرایت برسد، خیز

کاین تشنگی از چشمه حیوان ننشیند

با آن که مغان را همگی مایه شیداست

گر چاشنی شربت درد تو بیابد

هرگز مگس دل به لب جان ننشیند

عرفی برو از میکده ما، که کس این جا