گر چاشنی شربت درد تو بیابد

کاین تشنگی از چشمه حیوان ننشیند

با آن که مغان را همگی مایه شیداست

در دیر مگس بر لب مهمان ننشیند

هرگز مگس دل به لب جان ننشیند

عرفی برو از میکده ما، که کس این جا

این زخم دل و چاک گریبان ننشیند