هوای تیغ تو در سر، به جان که پردازد

غم تو نیست، به عیش جهان که پردازد

چنین که غمزه به یک تیغ می کشد همه را

به کاوکاو دل خون چکان که پردازد

اگر لب تو نه در دل نمک نشان آمد