چنین که غمزه به یک تیغ می کشد همه را

غم تو نیست، به عیش جهان که پردازد

هوای تیغ تو در سر، به جان که پردازد

به کاوکاو دل خون چکان که پردازد

اگر لب تو نه در دل نمک نشان آمد

به تازه کردن داغ نهان که پردازد