که پرهیز از آن کن که بد کرده ای

برآورده بارگاه منست

ز موبد شنیدستم این داستان

که با خواند از گفته باستان

که او را به بیهوده آزرده ای

بدان دار اومید کو را به مهر

سر از نیستی بردی اندر سپهر