بنده تمکین دل گردم که در راه وفا

هر که سلطان قناعت شد، گدا هرگز نشد

کام جانم درمیان آب و آتش حاضر است

هر که با همت برآید بینوا هرگز نشد

سیل غم هر چند افزون شد، ز جا هرگز نشد

نی همین دل یافتست از کعبه عشقت صفا

هر چه در این چشمه شستم بی صفا هرگز نشد