عرفی چه بیم داری از آسیب دلبران

رندان باده نوش به می شست و شو کنند

نازم به غمزه اش که ز شوق خدنگ او

آسودگان حیات دگر آرزو کنند

بگذار تا به جان تو ناخن فرو کنند