عرفی دهد جان را ز جا، تلقین کند بهر صنم

بهر چه غم را هر زمان، صد گونه نفرین می برد

خیزد دعایی از لبم ، کز معبد ناقوسیان

با خلوت حسن قبول، آشوب آئین می برد

کین سست پیمان ناگهان، زین حلقه بی دین می برد