بهای گوهر یوسف، کسی خود او نشناسد

به رغم توبه من چون لبت پیاله بنوشد

به روی گرم تو ساقی، که خون توبه نجوشد

همان به است که او را کسی به او نفروشد

کسی به بندگی آرد، که در شمایل طاعت

در بهشت ببندد و به روی خویش نپوشد