که از تو دل مردم خراب می گردد

ز بس خیال تو آرد هجوم بر چشمم

به گرد هر مژه صد آفتاب می گردد

دلت به من ده، به روی کرشمه ریز و ببین

چه آتش است ندانم به سینه عرفی

که دوزخ از نفس او کباب می گردد