که ساقی ریخت آبی در دلم کاتش به جوش آمد

خدایا کشته گان عشق را گنج دو عالم ده

که اینک در قیامت زخم ما لذت فروش آمد

ندانم سلسبیلم داد یا کوثر، نمی دانم

دگر هنگامه آشوب، صد جا چیده می بینم

مگر از باده حیرت، دل عرفی به هوش آمد