مگر از باده حیرت، دل عرفی به هوش آمد

ندانم سلسبیلم داد یا کوثر، نمی دانم

که ساقی ریخت آبی در دلم کاتش به جوش آمد

دگر هنگامه آشوب، صد جا چیده می بینم