شدم استخوان، هیچ زاغم نخورد

شب غم چنان تلخ بر من گذشت

که پروانه دود چراغم نخورد

شدم شاخ گل، هیچ بلبل نخاست

مگر خورد عرفی شراب از سفال

که کوثر ز سیمین ایاغم نخورد