تا قطره از چشمه حیوان تو یابند

ای گل ز صبا راه بگردان که مبادا

مرغان به نسیمش ره بستان تو یابند

باید که رسد جان به لب خضر و مسیحا

آن فتنه که در خون کشد آشوب قیامت

در سلسله زلف پریشان تو یابند

چون شعر تو عرفی نگزینند؟ که عالی است