آن که جوید سربلندی از مصیبت های عشق

کاروانی جمع گردد، چون دو منزل طی شود

زاهد بیهوده گو را مانع از هذیان مشو

گوش کن تا بر سر دستان روم و ری شود

مشت خاکی بر سرش ریزم که تاج کی شود

از نگاه گرم دشنام لب می گون او

نوش بر لب زهر گردد، زهر در دل می شود