ترسم این آئینه کارش به صفایی نکشد

آن که در راه طلب ماند و پایی نکشد

گو سر رشته رها کن که به جایی نکشد

من خود از تربیت دل نکشم دست، ولی

آخر انصاف بده تا به کی از دست تهی

نگشاید کمری، بند قبایی نکشد

نکته عشق کجا، حوصله عقل کجا