آخر انصاف بده تا به کی از دست تهی

گو سر رشته رها کن که به جایی نکشد

من خود از تربیت دل نکشم دست، ولی

ترسم این آئینه کارش به صفایی نکشد

نگشاید کمری، بند قبایی نکشد

نکته عشق کجا، حوصله عقل کجا

تحفه شاه کسی پیش گدایی نکشد