یک نقش قدم چشم به عبرت نگشودند

زین باغ گذشتند حریفان به ندامت

هر رنگ که گردید کفی بود که سودند

افسوس که این قافله ها بعد فنا هم

اسما همه در پرده ناموسی انسان

خود را به زبانی که نشد فهم ستودند

اعداد یکی بود چه پنهان و چه پیدا