اسما همه در پرده ناموسی انسان

هر رنگ که گردید کفی بود که سودند

افسوس که این قافله ها بعد فنا هم

یک نقش قدم چشم به عبرت نگشودند

خود را به زبانی که نشد فهم ستودند

اعداد یکی بود چه پنهان و چه پیدا

ما چشم گشودیم کزین صفر فزودند