حنا ز دست تو گیرد گل و به رنگ زند

چنین که نرگست از ناز سرگران شده است

ز سایه مژه ترسم به سرمه سنگ زند

به گلشنی که چمن در رکاب بخرامی

ز سعی خاک به گردون غبار نتوان برد

به دامن تو همان دامن تو چنگ زند

دل گرفته ما قابل تصرف نیست