به دامن تو همان دامن تو چنگ زند

به گلشنی که چمن در رکاب بخرامی

حنا ز دست تو گیرد گل و به رنگ زند

ز سعی خاک به گردون غبار نتوان برد

دل گرفته ما قابل تصرف نیست

کسی چه قفل بر این خانه های تنگ زند

گشودن مژه مفت نفس شماری ماست