کسی چه قفل بر این خانه های تنگ زند

ز سعی خاک به گردون غبار نتوان برد

به دامن تو همان دامن تو چنگ زند

دل گرفته ما قابل تصرف نیست

گشودن مژه مفت نفس شماری ماست

شرر دگر چه قدر تکیه بر درنگ زند

جهان ادبگه دل هاست بی نفس می باش