بی تمیز اهل دول می گذرند از سر جاه

این نم اندوده جبینها عرقی می شاشند

عمر در صحبت هم صرف شد اما ز نفاق

کس ندانست که یاران به کجا می باشند

همه بر مخمل و دیبا قدم فراشند

پیش ارباب معانی ز فسونهای حیل

رو میارید که این آینه ها نقاشند