بیدل به تغافلکده عجز نهان باش

این بار دل از دوش که انداخته باشند

هر اشک سراغی ز دل خون شده ای داشت

آن چیست در این بوته که نگداخته باشند

تا خلق تو را آن همه نشناخته باشند