اثر آن به که به انفاس مسیحا بخشند

شوق بر کسوت ناموس جنون می لرزد

عوض داغ مبادا ید بیضا بخشند

صبح گلزار وفا ناله بی تاثیری ست

نقش نیرنگ دو عالم رقم لوح دل است

همه از ماست گر این آینه بر ما بخشند

از نواهای یک آهنگ ازل هیچ مپرس