هیکل عافیت از زخم حمایل بخشند

جود مطلق به حسابی ست که از فضل قدیم

کم و بیش همه کس از هم غافل بخشند

سر متابید ز تسدم که در عرصه عشق

دل مجنون به هواداری لیلی چه کم است

حیف فانوسی این شمع به محمل بخشند

تو و تمکین تغافل ، من و بی صبری درد