تو و تمکین تغافل ، من و بی صبری درد

هیکل عافیت از زخم حمایل بخشند

دل مجنون به هواداری لیلی چه کم است

حیف فانوسی این شمع به محمل بخشند

نه ترا یاد مروت نه مرا دل بخشند

دلکی دارم و چشمی که کجا باز کنم

کاش این آیینه را تاب مقابل بخشند