این خران زیر زمین هم بار دنیا می کشند

می پرستان از خمار آگاه باید زیستن

انتقام عشرت امروز ، فردا می کشند

رحم بر قارون سرشتان کن که از افسون حرص

چون تعلق رفت دیگر ذوق آزادی کجاست

خار پا با شوخی رفتار یکجا می کشند

قانعان ساحل بی دست پاییهای عجز