هزار ناله به یک رشته تاب می بافند

ز تار و پود هجوم خطش مشو غافل

که بهر فتنه ی آن چشم ، خواب می بافند

به کارگاه نفس ره نبرده ای کانجا

کمند سعی جهان جز نفس درازی نیست

چو عنکبوت سراسر لعاب می بافند

عبث به فکر قماش ثبات جامه مدر