ز گفت وگو به غبارم نظر متن بیدل

که در قلمرو هستی چه باب می بافند

کباب شد عدم ما ز تهمت هستی

بر آتشی که نداریم آب می بافند

که بهر چشم ز افسانه خواب می بافند