که در قلمرو هستی چه باب می بافند

کراست تاب رسایی بحث فرصت عمر

گسسته است نفس تا جواب می بافند

توان شناخت ز باریک ریشی انفاس

کباب شد عدم ما ز تهمت هستی

بر آتشی که نداریم آب می بافند

ز گفت وگو به غبارم نظر متن بیدل