توان شناخت ز باریک ریشی انفاس

همین به طبع کتان ماهتاب می بافند

کراست تاب رسایی بحث فرصت عمر

گسسته است نفس تا جواب می بافند

که در قلمرو هستی چه باب می بافند

کباب شد عدم ما ز تهمت هستی

بر آتشی که نداریم آب می بافند