گسسته است نفس تا جواب می بافند

تو خواه مرگ شمر خواه زندگی اندیش

همین به طبع کتان ماهتاب می بافند

کراست تاب رسایی بحث فرصت عمر

توان شناخت ز باریک ریشی انفاس

که در قلمرو هستی چه باب می بافند

کباب شد عدم ما ز تهمت هستی