موج ما را اضطراب دل شناور می کند

اینکه می گویند عنقا نقش وهمی بیش نیست

ما همان نقشیم اما کیست باور می کند

آب و گوهر در کنار بیخودی آسوده اند

هیچکس در باغ امکان کامیاب عیش نیست

گر همه گل باشد اینجا خون به ساغر می کند

فقر هم در عالم خود سایه پرورد غناست