هیچکس در باغ امکان کامیاب عیش نیست

ما همان نقشیم اما کیست باور می کند

آب و گوهر در کنار بیخودی آسوده اند

موج ما را اضطراب دل شناور می کند

گر همه گل باشد اینجا خون به ساغر می کند

فقر هم در عالم خود سایه پرورد غناست

آرمیدنهای ساحل نازگوهر می کند