که نهال بخت سیاه اگر گلی آورد شبیخون کند

نه فسانه ساز حلاوتی ، نه ترانه مایه عشرتی

به فسون ز پرده گوش ما چه امید پنبه برون کند

نزدم ز قسمت خشک و تر، به تردد هوس دگر

چمن تحیر بیدلم که سحاب رشحه خامه اش

به تاملی گهر افکند سر قطره ای که نگون کند