آب می گردد در آن چشمی که مژگان بشکند

اینچنین کز عاجزی بی دست و پا افتاده ایم

رنگ هم از سعی ما مشکل که آسان بشکند

بحر لبریز سرشک از پیچ وتاب موج ها ست

زبر چرخ آرامها یکسرکمینگاه رم است

گرد ما آن به که بیرون زین بیابان بشکند

ساغر قربانیان از گردش افتاده ست ، کاش