دل به خون می غلتد از یاد تبسمهای یار

هر کجا سعی جنون بر عزم جولان بشکند

کوه تا دشت از هجوم ناله دامان بشکند

همچو آن زخمی که بر رویش نمکدان بشکند

می دمد از ابرویش چینی که عرض شوخیش

پیچ و تاب ناز در شاخ غزالان بشکند