پیچ و تاب ناز در شاخ غزالان بشکند

دل به خون می غلتد از یاد تبسمهای یار

همچو آن زخمی که بر رویش نمکدان بشکند

می دمد از ابرویش چینی که عرض شوخیش

دل شکستن زلف او را آنقدر دشوار نیست

می تواند عالمی فکر پریشان بشکند

برنمی دارد تامل نسخه دیوانگی